Obroniłem tytuł Mistrza Polski
Freestyle Football!
Ten rok był dla mnie ciężki jeśli chodzi o udziały w zawodach, jednak po względem treningów czułem, że pomimo 14 lat w tym sporcie, ciągle się rozwijam i czerpię radość z freestyle’u. W końcu przyszedł czas sprawdzić, jak poradzę sobie z obroną tytułu Mistrza Polski Freestyle Football.
Spis treści:
1. Okres przygotowawczy
2. Kwalifikacje Mistrzostw Polski – dzień 1
3. Mistrz Polski Freestyle Football – moja droga do finału
4. Mistrzostwa Polski Freestyle Football – wyniki poszczególnych kategorii
5. Podsumowanie
1. Okres przygotowawczy
W ostatni weekend października odbyły się Mistrzostwa Polski Freestyle Football 2023 w Strzelnie (woj. kujawsko-pomorskie), gdzie jako zeszłoroczny zwycięzca miałem na celu obronę tytułu. Po bardzo słabych występach na arenie międzynarodowej długo zastanawiałem się, czy powinienem brać udział w tych zawodach, czy jednak potrzebuję dłuższej przerwy od sceny. Zdałem sobie sprawę (lepiej późno niż wcale), że zawody we freestyle footballu nie są jego najważniejszym elementem, a jedynie sposobem do wyrażenia siebie, miejscem w którym pokazujesz siebie przed szeroką publicznością, która weryfikuje i porównuje efekty Twojej pracy z innymi.
Od tamtej pory miałem wrażenie, że treningi cieszą mnie bardziej niż wcześniej i zacząłem przełamywać swoje granice, przede wszystkim w stylu lower, jednak moje przygotowania mocno pokrzyżowały kwestie zdrowotne, przez które nie mogłem być skupiony jedynie na treningu.
2. Kwalifikacje Mistrzostw Polski – dzień 1
Pierwszego dnia odbyły się eliminacje, w których rywalizowaliśmy w grupach 3-4 osobowych, w systemie 2 rundy po 30 sekund. Nie był to dla mnie idealny system i musiałem mocno skondensować swoje triki tak, aby pokazać efektowne i trudne rzeczy, ponieważ liczyło się rozstawienie po eliminacjach. Zagrałem całkiem nieźle, jednak nie obyło się bez kilku błędów i po eliminacjach zająłem 4 miejsce, przez co w pierwszej walce na poziomie TOP 32 spotkałem się z Łukaszem Luco Całusem, z którym na co dzień przygotowywałem się do turnieju we Wrocławiu.
W czasie tej walki poczułem większy luz i spokój na scenie. Pewnie wygrałem i zrozumiałem, że obrona tytułu Mistrza Polski Freestyle Football jest jak najbardziej możliwa. Ten dzień mogłem zakończyć oglądając kategorię Challenge, w którym naprawdę mocna ekipa walczyła o złoto.
3. Mistrz Polski Freestyle Football – moja droga do finału
W dzień finałów czułem się jak u siebie. Doświadczenie z poprzednich lat pozwalało mi zachować spokój. Byłem pewny swoich umiejętności, świadomy ile czasu poświęciłem na treningi, pozostało już tylko pokazać je na scenie.
Drabinka turniejowa sugerowała, że aby obronić tytuł Mistrza Polski Freestyle Football muszę pokonać wszystkich faworytów. W pierwszej walce trafiłem na Patryka Męcika, z którym spotkałem się już w tym roku na scenie w czasie Super Ball 2023, a w kolejnej na Daniela „Mikołaja” Mikołajka, który ma na swoim koncie m.in. Mistrzostwo Europy. Po bardzo dobrej walce w moim wykonaniu i zwycięstwie, dostałem się do półfinału, w którym czekał już na mnie Robert Guzik, a więc mieliśmy powtórkę z zeszłorocznego finału. Obaj próbowaliśmy ciężkich trików, co wymusiło kilka błędów po obu stronach, a sam pojedynek stracił na płynności, jednak głosami sędziów 2:0 (jeden sędzia wskazał remis) wygrałem i tym razem.
Dostałem się do finału, w którym zmierzyłem się z debiutantem, jeśli chodzi o Mistrzostwa Polski, czyli Mohammadem Akbarim. W finale postawiłem na jakość, nie ilość i moje sety były krótsze, za to bardziej płynne i zachowałem lepszą dynamikę w opozycji do mojego rywala, dzięki czemu ostatecznie to moja ręka została podniesiona przez sędziów podczas werdyktu i po raz 3 w mojej karierze zostałem Mistrzem Polski Freestyle Football!
4. Mistrzostwa Polski – wyniki poszczególnych kategorii
Battle Men:
- Jaromir „JRK” Poprawa
- Mohammad Akbari
- Robert Guzik
Battle Women:
- Dominika Turkowska
- Julia Damilak
- Aleksandra Sumorek
Rutyny:
- Michał Nowacki
- Adrian „Adi” Zagórski
- Miłosz „Stopa” Stopiński
Challenge:
- Paweł „Ronnie” Kwit
- Daniel „Mikołaj „Mikołajek
- Konrad „Kondzio” Dybaś
5. Podsumowanie
Czy na tym koniec? Na pewno nie. Teraz jest czas na przemyślenie swojej gry, wprowadzenie korekt, które poprawią mój performance w przyszłości. Wiem, że dopóki pozwala mi zdrowie i czuję radość jaką daje mi trening z piłką, chce ciągle się rozwijać.
